Al waren de weersvoorspellingen niet al te goed met pasen, toch besloten Tjerk en ik om lekker te gaan klimmen in Etteringen. Dit keer bleven we twee dagen lang in het bos van Kotenheimen. Aldaar hebben we heerlijk onze handen en vingers kunnen beklemmen in de basalt spleten. S'avonds de tent opgezet tussen de zuilen en na een flesje whiskey toch gaan slapen. De volgende dag waren zo nu en dan wat vlagen van regen, maar al met al een heerlijk weekendje in de rots. Helaas weinig foto's van het klimmen, want we waren aan het klimmen.

foto2

Sjonge jonge wat zijn november en december toch een drukke maanden. Je sociale omgeving schreeuwt om aandacht; sinterklaas, kerstborrels, verjaardagen, feestjes, kerst met familie en nog meer feestjes. En dan ook nog eens het werk dat projecten graag afgerond ziet voor het einde van het jaar, zucht.

Het was bij mij zelfs zo erg dat het plannen van de jaarlijkse vlucht naar het zuiden, om lekker in de zon te gaan sportklimmen, er bijna bij ingeschoten was. Gelukkig kon ik me op het laatste moment aansluiten bij Kim, Freek en Tjerk om te gaan sportklimmen in Russan vlakbij Nimes, Zuid-Frankrijk.

Na het 2^e kerstdag-diner rond 23hr in de auto gestapt en plank gas naar het zuiden. En jawel de volgende ochtend hingen we al in de volle zon aan de schitterende kalk rotsen van Russan. Na oud en nieuw gevierd te hebben onder een gigantische overhang is de batterij weer opgeladen....of had ik toch nog wat langer willen blijven?

Afijn klik op de foto voor een kleine fotoimpressie!!!

F1

F2

F3

F4

F5

F6

F7

F8

F9

F10

F11

F12

F13

F14

F15

F16

In de vroege ochtend vertrokken vanuit Utrecht, onderweg al vlokken op de ruit. Bij aankomst trek ik snel thermokleding aan, er overheen gaat een dikke trui.

Klimmen in Ettringen is nog mogelijk! Het vergt alleen wel wat meer overtuigingskracht. Het rubber van de schoentjes is koud, de rots koelt je handen ook goed af. Daardoor trekt je vel strak, waardoor een vuist verklemming goed voelbaar word.

Maar tijdens de klim dwarrelen de kleine vlokken langzaam aan je voorbij, en eenmaal bij het anker aangekomen is het uitkijken over de besneeuwde boomtoppen.

Als je dan weer beneden bent, worden snel de schoenen weer aangetrokken, en na een paar minuten komt het bloed weer rustig in de vingers en tenen, eerst tintelend, dan brandend!

^{.                                                                                                                                                        Copyright Jehlepictures.com}