Bij bijna iedere piste die je af komt in Bramberg, het skigebied van Arjan Sil & Janne, is er zicht op de Großer Rettenstein. Een rotsstulp die afsteekt tegen de omliggende glooiende Alpen-toppen. Na een paar dagen op de piste wil ik wel weer wat rust en avontuur, dus besluit ik een van de mooie geulen te beklimmen naar de top.

 

Een mooie afsluiting van het oude jaar, dus op 30 December begin ik met pakken.

foto2

foto3

foto4

foto5

foto6

foto7

foto8

foto9

foto10

foto11

 

foto2

foto3

foto4

foto5

foto6

foto7

“The extreme clarity of the desert light is equaled by the extreme individuation of desert lifeforms…life not crowded upon life as in other places but scattered abroad in spareness and simplicity, with a generous gift of space for each…”

Edward Abbey – Desert Solitaire

 

Als ik op het weerbericht kijk bekruipt me een dubbel gevoel. Allereerst ben ik teleurgesteld; “20 % chance on showers”, tsja dat wordt hem niet voor morgen. Aan de andere kant moet ik bekennen dat ik een beetje opgelucht ben. Hey wacht eens effe is dit nou weer een slap excuus om je geplande beklimming af te blazen? Je loopt hier al tijden naar toe te leven en nu komt het zeker goed uit dat het weerbericht niet mee zit....sjonge jonge slappeling. Als ik het weer voor de dag erna bekijk weet ik dat er geen excuus meer zal zijn. Een rond geel zonnetje met grote gele zonnestralen bevestigen dat het die dag moet gebeuren. Ok, dan heb ik in ieder geval nog een dag om er naar toe te leven...

Je zou denken dat de beroemde schrijver en klimmer Joe Simpson niet echt meer actief zou zijn in het gevaarlijke wereldje van het Alpinisme. Maar niets is minder waar!! Op de site van de BMC is te lezen dat deze waaghals een nieuwe route heeft geopend op de zuidwand van de Mera Peak (6470 m) in Nepal. De technische moeilijkheden die Simpson onderweg tegenkwam zouden een alpine waardering van D+ aan de route rechtvaardigen. Echter de route zou geen Joe Simpson route zijn als hij niet het gevaar een beetje extra had opgezocht. Simpson denkt meer een een alpine waardering van TD+/ED1 gezien het serieze risico op ijs lawines en seracs. Voor mij klinkt het in ieder geval niet als een route die je lekker nog even relaxed op je oude dag gaat soleren!!

 

 

 

 

  

^{© http://www.touchingthevoid.co.uk/}                               

Op de weblog van Martin Fickweiler is te lezen dat hij de afgelopen week aan de big-wall route Zenyatta Mondatta

(VI 5.8 A4) is begonnen. Na het fixen van de eerste 4 lengtes heeft Martin helaas zijn rope-solo beklimming moeten staken vanwege bevriezing aan de hand(en).

 

 

 

 

Martin schrijft:                                                                                                         ^{Copyright M. Fickweiler}

"Tijd voor een volwassen keuze, tijd om de beklimming af te kappen en mijn spullen op een verantwoorde wijze uit de wand te halen. Hoewel het even slikken is kan ik mezelf er wel in vinden, ik heb genoeg m’n best gedaan."

 

Ik vind het in ieder geval een zeer dappere poging en een wijze beslissing. Waarschijnlijkis het 'unfinished business' en zal Martin terug komen om El Capitan onder betere omstandigheden opnieuw te treffen. Hopelijk neemt Martin een witte kerst mee terug uit Amerika!!!