Zomaar midden op de ijsvlakte klauteren we over ijsschotsen die tot meer dan een meter hoog gestapeld liggen
Op de middag blijf ik alleen over. Aangezien het buitendijkse ijs klunen blijft alsof het een akker is, beproef ik mijn geluk op het Kinselmeer en op vaarten richting Holysloot en het Uitdammerdie. Maar binnendijks is het zowaar nog erger: ploeteren door sneeuwhopen, regelmatig zak ik door een ineens zompige bovenlaag sneeuwijs (zo vaak ben ik nog nooit op een tocht door het ijs gegaan), en steeds vaker wordt het onduidelijk of ik over land of over ijs aan het klunen ben, wat een bergen sneeuw hier!
Dus bij Uitdam maar weer de dijk over het IJsselmeer op, nu alleen. Wel een imponerende ijsvlakte voor me, helemaal dichtgevroren. Voorzichtig (...), er is geen enkel spoor, recht over de doorsteek naar de Markense dijk, met soms zomaar stukjes superijs er tussen. Wel spannend als je dan ineens zo'n zwart vlak over gaat. Klunend de dijk naar Marken over, zomp, zomp, de Gauwzee op, windje mee, zonsondergang, telkens rennend en struikelend door niet te onderscheiden 30 a 40 cm hoge sneeuwbulten richting Monnickendam. Whow, wat een "Alpien" tochtje!

