Tja en zo stond er deze zomer weer eens een afspraak gepland met Maarten. Waar gaat dat dit keer toe leiden vraag ik me af. Ik denk nog eens terug aan ons laatste avontuur in de meivakantie van vorig jaar. “He Tom, die Dufourspitze zie er best mooi uit hé? Tja nu je het zegt, maar met sneeuw-schoenen en al die sneeuw van afgelopen week is het misschien niet helemaal een goed idee om direct Zwitsers hoogste eruit te pakken ”. Nog geen twaalf uur later staan we een kleine 100 hoogtemeters boven de Monte Rosa Hut een kruising tussen een sneeuwhol en een iglo in elkaar te flansen en nog geen 20 uur later lopen we na een geslaagde toppoging over een veel te gare gletsjer richting Zermatt. Veel te gaar = drie van de vijf stappen tot je knieën wegzakken met die tennisrackets en een vooruitzicht van nog eens uren ploeteren in dezelfde ellende.
En zo besluiten we na een dagje kinderen smijten in het zwembad van de NSAC camping s’middag halsoverkop richting Berner Oberland te rijden om daar de voorgenomen ijsactiviteiten eindelijk maar eens te gaan ondernemen. Tijdens de rit naar Kandersteg merk ik dat de voorbije weken van cursussen en tochten in combinatie met het sprinttochtje samen met Maarten op de Dent de Tsalion en de Tsa er behoorlijk in begint te hakken. De bbq van gisteravond inclusief halve liters heeft het herstel helaas weinig goeds gedaan hoewel je anders zou verwachten.
In Kandersteg zit de relaxte houding die vooral dankzij het zwembad is ontstaan er nog goed in ondanks dat we een redelijk lange anstieg voor de boeg hebben. Ons plan is twee Noordwanden te doen, één oefenwand en de Bluemisalp Noordwand. We nemen voor twee dagen spullen mee en wederom bestempel ik de rugzak als ‘niet echt licht’. Kwart voor zeven s’avonds lopen we weg en maken de anstieg in volle mist, waarbij Maarten me gelukkig nog regelmatig weet te vertellen wat ik om heen had kunnen zien als we wel zicht hadden gehad. In het donker komen we op de hoogte uit waar we ongeveer wilden bivakken en met een beetje mazzel lukt het ons in dit grote stenenfeest een geschikte bivakspot te vinden. Vanwege de onze positie hoog op een Zuidflank is water voor de pasta ver te zoeken en we besluiten als avondeten de rösti dan maar klaar te maken. Deze was eigenlijk bedoelt voor de volgende dag aangezien rösti volgens ons alleen in combinatie met veel mayonaise gegeten kan worden en we die middag al een halve tube per persoon op onze broodjes worst hadden gesmeerd. De volgende dag zou blijken dat er daadwerkelijk een grens zit aan de hoeveelheden mayo die een mens zonder maagzuur problemen naar binnen kan werken. 33 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 2 2 2 2 2 2
|
Tag:ijsklimmen
|
de week ijsklimmen in het Maltatal heb ik ook nog een paar mooie filmpjes kunnen maken. Zeker die van een pilaar in de schlucht aan het begin van het dal.
