Klik hier voor meer foto's

Links, rechts, onder, boven, ik zoek de hele omgeving af naar een mogelijke standplaats. De stenen om mij heen zitten los, de route is bezaaid met gruis, puin en ander klein gesteente en nu (in de vierde lengte) zijn we nog geen enkele (mep)haak tegen gekomen. Naast mij ligt een snoeppapiertje, dit is het eerste teken van leven en het stemt mij gerust. Het betekent dat hier meer mensen zijn geweest. Ik klim op een soort balkon en daar hebben we de eerste standplaats, een prusiktouwtje door een zandloper. Altijd beter dan niets.

Geschreven door Mieke.

click for more

Laatst was ik door de platen van men lieve Oma'tje aan het neuzen en toen kwam ik tot mijn verbazing deze plaat tegen; "Urlaub in der Schweiz". Niet dat ik zoveel van jodel muziek houdt maar de foto op de voorkant trok mijn aandacht. Een schitterende berg met een geweldige klassieke route erop. Het is een route die ik al een jaartje op het oog heb.

Nou aan jullie de vraag: Welke berg is dit? En hoe heet die geweldige route die je op de kaft van de LP heel duidelijk kan vervolgen?

klik hier voor de foto's

Een gastblog van Mieke, over onze eerste gezamelijke rotstour.

Na een toppoging op de Piz Palu rijden Maarten en ik terug naar de NSAC camping. We hebben het over alle dingen die we nog een keer willen doen. Een rotsbivak, roep ik enthousiast. Ik zie het me voor me; met z?n tweeen op een veel te krappe standplaats, zitten in je gordel, te genieten van het geweldige uitzicht en de zonsopgang, zonder dat er iemand anders in de berg zit. Aan alle ongemakken (kou, lastig naar de wc gaan, geen goede standplaats kunnen vinden) heb ik totaal nog geen rekening gehouden. Maarten lijkt dit wel een goed idee. Samen gaan we de Piz Badile Nordkante beklimmen, met een bivak in de wand. Hieronder een verslag.

Al eens met de handen in het haar gezeten bij het overtekenen van een route topo? Tien keer papiertje weggegooit en op het punt gestaan dan toch maar dat 100 pagina's tellende boekje mee de route in te nemen?

Maak je borst maar nat, mocht je ooit van plan zijn de ongeloofelijk mooie topo van de Siguniang over te tekenen... Dylan Johnson and Chad Kellogg openden, zo valt te lezen op climbing.com, een nieuwe route op de zuidwestgraad van deze berg in China. Ze tekenden er meteen even een overzichtje van! En als je toch bezig bent, lees dan meteen even hun rapportage. Wat een alpinisten!

Wat ik wel verdacht vind, is dat ze in hun verslag even per ongeluk verzwijgen dat in China het Siguniang gebergte bekend staat als de 'Four Girls Mountains'. Mannen, waar wachten we nog op?

Op Bergsteigen.at is te lezen dat Alexander Huber de Grand Capucin op 5 Augustus gesoleerd heeft. Hij klom de 300 meter graniet in 59 minuten! Wat een kerel...

click for more pictures

Op vrijdag de 13e juli 2007, hebben Peter Valkenburg en ik een rotsroute geopend op een voorheen nog onbeklommen massief. Het onderstaande verhaal is een verslag van het openen van deze alpine rotsroute. Dit gebeurde overigens tijdens het Alpien + project van de NKBV. Het verslag is geschreven en gepubliceerd in de 'oktober 2007' editie van de Rock In'.