Nu Arjan alleen thuis zit en alle andere dissidents druk in de Alpen bezig zijn en geen stukjes schrijven is het een mooi moment voor mij om er nog een extra stukje uit te gooien voordat ik Chamonix ga verlaten. Ik kwam naar Cham met het idee dat ik ging wonen in een buitensport paradijs en dat is ook zo! Maar er is zoveel te doen en zo weinig tijd (zeker als je ook moet afstuderen). Dus ondanks dat ik graag wilde downhillbiken, kwam het er niet van, tot gisteren! Mijn vriend Douglas wist hoe graag ik wilde downhillen en hij had een extra fiets geregeld. Al jaren wordt er veel gedownhilld in Cham, maar sinds kort is er ook een nieuw bikepark met wat mooie parcours geopend onder de Index en Flegere lift. Ik had ze al een paar keer bekeken vanuit de lift en elke keer was ik jaloers op de fietsers onder mij.

- Venose AR 2010 (VAR) Team Falke Sportswear training-

Door: Wodi (team Falke Sportswear)

Op vrijdagmiddag spreken Ton en ik af om te carpoolen, onderweg pikken we Sophia nog op en aan het begin van de avond komen we aan in Friesland. Onderweg zit de sfeer er al snel goed in en krijgen we Ton zover om de verkeersregels te overtreden en over een afgesloten weg te rijden. Bij Fokko wacht er een waar koningsmaal op ons, waarna we nog het een en ander overleggen voor onze training en voor het WK. Rond 01.00 liggen we dan op één oor.

Tijdens de Pinksterdagen ben ik Chamonix ontvlucht om team Raft Bottles te versterken tijdens het NK Raften 2010 op de Durance in de Ecrins. Na drie jaar smeken, mocht ik dan eindelijk mee met het team van mijn ex-collega, van Dutch Water Dreams, Mark. Helaas konden we niet samen trainen, omdat ik in Frankrijk woon, maar toch hadden we er allemaal een goede zin in. Mark vond in The Famous Grouse een ideale sponsor en hij regelde Famous Grouse T-shirts (van de lokale slijterij), waar we een fles whisky bij kregen, helaas moesten we wel de volle pond betalen voor het T-shirt. We waren niet alleen bij het NK raften, we hadden ook nog de dames van Raft team Zwolle bij ons. Wat zorgde voor een grote gezellige club.

foto2

foto3

foto4

foto5

foto6

foto7

“The extreme clarity of the desert light is equaled by the extreme individuation of desert lifeforms…life not crowded upon life as in other places but scattered abroad in spareness and simplicity, with a generous gift of space for each…”

Edward Abbey – Desert Solitaire

Als ik op het weerbericht kijk bekruipt me een dubbel gevoel. Allereerst ben ik teleurgesteld; “20 % chance on showers”, tsja dat wordt hem niet voor morgen. Aan de andere kant moet ik bekennen dat ik een beetje opgelucht ben. Hey wacht eens effe is dit nou weer een slap excuus om je geplande beklimming af te blazen? Je loopt hier al tijden naar toe te leven en nu komt het zeker goed uit dat het weerbericht niet mee zit....sjonge jonge slappeling. Als ik het weer voor de dag erna bekijk weet ik dat er geen excuus meer zal zijn. Een rond geel zonnetje met grote gele zonnestralen bevestigen dat het die dag moet gebeuren. Ok, dan heb ik in ieder geval nog een dag om er naar toe te leven...

Gordel? Check. Koptelefoon? Check. Ready for take off? Check!! Whoap, Whoap, Whoap, langzaam beginnen de wieken van de heli sneller te draaien en meer herrie te maken. Wel van gedroomd maar nooit gedacht dat ik nu al eens in een heli zou zitten. En beter nog, onze ski's en rugzakken liggen buiten in het mandje. Een reddings actie en afdaling richting het dal? Nee, 4x omhoog op 1 dag. Geld teveel? Ook niet, het tripje "gewoon" gewonnen door de wePowder bijbel te kopen.