Na 40 uur doorpezen is team Vertical Dissidents (Sil en Arjan), ondanks drie lekke banden, als 3e uit de strijd gekomen bij 'the Harz' pro race, een 40 uur durende non-stop adventure race. Team stnedissiD lacitreV (ofwel Vertical Dissidents with a twist, Maarten en Bas) kwam helaas niet zonder kleerscheuren uit de strijd en moesten na de run-bike etappe opgeven vanwege een overbelaste knie. Op dat moment lagen de heren nog 3 UUR voor op team Vertical Dissidents. Deze stampertjes hielden het echter wel uit tot de finish, en renden op de laatste trekking etappe nog even de longen uit hun lijf. Vier kilometer voor de finish brak nog even Sil's ketting, waardoor er onverwacht toch nog stress ontstond voor het halen van de deadline. Bergop sprintend met fiets, en deels getrokken door teamgenoot Arjan kwamen we toch nog met ruim 5 minuten over bij de finish. Wat een te gekke race! Winfried en de rest van de organisatie super bedankt! Team Falke Mixed met daarin onze goeie ouwe Wodi, eindigde op de 8e plaats, een mooi resultaat. Onze vriendinnen van de 'chickies on tour' leverden trouwens ook een mooie prestatie en werden 4e bij de 20 uurs variant. Daarnaast wonnen ze de spirit award omdat ze met zijn tweetjes 20 uur zo vrolijk, charmant, en goedlags, voortboxten. Goed gedaan dames!
De pro-race begon vrijdag avond en duurde tot zondag middag. Het traject bestond uit in totaal 74 te voet (rennend/lopend), 160 km MTB, 4 km downhillen op de monsterroller en 14 km run-bike. Op de site vind je een schematisch overzicht. De volledige ranking vind je hier. Foto's binnenkort op de site van RSA fotografie, en eventueel ook op de site van the Harz.Er schijnt ook een film gemaakt te worden, daarover binnenkort meer.
Google Maps is leuk, Google earth is vet cool, maar die Fransen hebben zowaar ook een stap in de digitale wereld gezet. En een best aardige, al zeg ik zo. De franse cartografische dienst, Institute Geographique National (IGN), heeft namelijk een gaaf 3d tool online staan. Neem Google Earth in 3d en drapeer daar een 1:25.000 kaart overheen, et voila! Best handig dus als je een tocht wil voorbereiden. Je kan makkelijk switchen tussen beide modussen (en nog veel meer) dus met het gidsje op schoot kan je je dan alvast verlekkeren aan je volgende project.
Voor het twee na volgende jaar ben ik op veldwerk geweest naar Spitsbergen. Observeren van een kalvende gletsjer in de oceaan.
Dus 6 uur lang kijkend naar een 4 kilometer lange wand van ijs. Instortende wanden, de een na de ander, of soms uren geen krakend ijs te horen.
Met z'n 3'en observeren, terwijl Imiaq (de poolhond) een oogje in het zeil hield, voor het dreigende gevaar van ijsberen. Er zwom er namelijk een in het fjord.
Afgezonderd van de buitenwereld zaten we op een jong strand, dus bijna geen vegetatie. Alleen maar omringd door ijs en stenen.
De uren tussen mijn observatieuren vulde ik met het lopen met de hond, of onderhoud aan de instrumenten in het veld.
De foto's geven een impressie van het veldwerk en de vlucht over het eiland, geniet ervan!
Snowboarden gaat niet alleen om jumps en rails. Jeremy Jones heeft 2 jaar lang de vetste (alpiene) wanden omhoog gehiked om naar beneden te knallen. Samen met Teton Gravity Research is dat allemaal vast gelegd en zie daar: Deeper. Waarschijnlijk de vetste snowboard film van dit seizoen op freeride gebied.
De Europese tour stopt trouwens ook in Amsterdam. (zie hier)
Jieehaaa!!! De dagen worden al weer enige tijd korter, de trailers van alle nieuw skifilms komen ook weer uit en nu is daar dan ook die van de Powderwhore's. Dit jaar gaat hun film "Television" heten en als ik de trailer mag geloven wordt het ook dit jaar weer 1u genieten geblazen!!! Veel dezelfde atleten, een paar nieuwe, nieuwe gebieden maar vooral weer heelveel snoeiharde telemark bochten en dikke, vette poeder.
Jou versie kan je pre-orderen via powderwhore.com en mijn ervaring is dat de postbode jou al een paar dagen voor de officiele release datum, 1 oktober, blij gaat maken. Dit jaar waarschijnlijk ook te koop via wepowder.nl
Tja en zo stond er deze zomer weer eens een afspraak gepland met Maarten. Waar gaat dat dit keer toe leiden vraag ik me af. Ik denk nog eens terug aan ons laatste avontuur in de meivakantie van vorig jaar. “He Tom, die Dufourspitze zie er best mooi uit hé? Tja nu je het zegt, maar met sneeuw-schoenen en al die sneeuw van afgelopen week is het misschien niet helemaal een goed idee om direct Zwitsers hoogste eruit te pakken ”. Nog geen twaalf uur later staan we een kleine 100 hoogtemeters boven de Monte Rosa Hut een kruising tussen een sneeuwhol en een iglo in elkaar te flansen en nog geen 20 uur later lopen we na een geslaagde toppoging over een veel te gare gletsjer richting Zermatt. Veel te gaar = drie van de vijf stappen tot je knieën wegzakken met die tennisrackets en een vooruitzicht van nog eens uren ploeteren in dezelfde ellende.
En zo besluiten we na een dagje kinderen smijten in het zwembad van de NSAC camping s’middag halsoverkop richting Berner Oberland te rijden om daar de voorgenomen ijsactiviteiten eindelijk maar eens te gaan ondernemen. Tijdens de rit naar Kandersteg merk ik dat de voorbije weken van cursussen en tochten in combinatie met het sprinttochtje samen met Maarten op de Dent de Tsalion en de Tsa er behoorlijk in begint te hakken. De bbq van gisteravond inclusief halve liters heeft het herstel helaas weinig goeds gedaan hoewel je anders zou verwachten.
In Kandersteg zit de relaxte houding die vooral dankzij het zwembad is ontstaan er nog goed in ondanks dat we een redelijk lange anstieg voor de boeg hebben. Ons plan is twee Noordwanden te doen, één oefenwand en de Bluemisalp Noordwand. We nemen voor twee dagen spullen mee en wederom bestempel ik de rugzak als ‘niet echt licht’. Kwart voor zeven s’avonds lopen we weg en maken de anstieg in volle mist, waarbij Maarten me gelukkig nog regelmatig weet te vertellen wat ik om heen had kunnen zien als we wel zicht hadden gehad. In het donker komen we op de hoogte uit waar we ongeveer wilden bivakken en met een beetje mazzel lukt het ons in dit grote stenenfeest een geschikte bivakspot te vinden. Vanwege de onze positie hoog op een Zuidflank is water voor de pasta ver te zoeken en we besluiten als avondeten de rösti dan maar klaar te maken. Deze was eigenlijk bedoelt voor de volgende dag aangezien rösti volgens ons alleen in combinatie met veel mayonaise gegeten kan worden en we die middag al een halve tube per persoon op onze broodjes worst hadden gesmeerd. De volgende dag zou blijken dat er daadwerkelijk een grens zit aan de hoeveelheden mayo die een mens zonder maagzuur problemen naar binnen kan werken. 33456789101112131415222222
stnedissiD lacitreV (ofwel Vertical Dissidents with a twist, Maarten en Bas) kwam helaas niet zonder kleerscheuren uit de strijd en moesten na de run-bike etappe opgeven vanwege een overbelaste knie. Op dat moment lagen de heren nog 3 UUR voor op team Vertical Dissidents. Deze stampertjes hielden het echter wel uit tot de finish, en renden op de laatste trekking etappe nog even de longen uit hun lijf. Vier kilometer voor de finish brak nog even Sil's ketting, waardoor er onverwacht toch nog stress ontstond voor het halen van de deadline. Bergop sprintend met fiets, en deels getrokken door teamgenoot Arjan kwamen we toch nog met ruim 5 minuten over bij de finish. Wat een te gekke race! Winfried en de rest van de organisatie super bedankt! Team Falke Mixed met daarin onze goeie ouwe Wodi, eindigde op de 8e plaats, een mooi resultaat. Onze vriendinnen van de 'chickies on tour' leverden trouwens ook een mooie prestatie en werden 4e bij de 20 uurs variant. Daarnaast wonnen ze de spirit award omdat ze met zijn tweetjes 20 uur zo vrolijk, charmant, en goedlags, voortboxten. Goed gedaan dames!
