Het is nu alweer meer dan een jaar geleden dat Jelle en ik, samen met Martin en Gerke, in het arctische gebied op expeditie zijn geweest. De tijd vliegt voorbij en daarom een kort video verslag van onze belevenissen in een gebied waar de tijd toch wel even stil leek te staan.
De video komt het best tot zijn recht met de volumeknop open!!! Enjoy!
english - It's been over a year since our expedition in the arctic region took place. Time flies and that's why I post a short video report of our experiences in a region where time seems to stand stil.
Inspired by the pictures of an earlier expedition to Ren Land, led by Dick Griffiths in 2007 and reported in the American Alpine Journal in 2008, a small expedition of four Dutch climbers took place from August 8 till August 30, 2009. Base camp was put up at the end of Skillebugt Inlet that penetrates Renland on the Southeast.
Niek de Jonge and Jelle Staleman planned to make alpine style first ascents with their main goal being a 900 m high loose standing pillar named The Cenotaph. Martin Fickweilerand Gerke Hoekstra planned to make a big-wall style first ascent of the so called Shark Tooth. But due to impassable rivers the Shark Tooth turned out to be inaccessible.
From base camp it was a 16 kilometer walk over the Apusinikajik glacier to the base of The Cenotaph. On August 12, Staleman & de Jonge made a first attempt to climb a beautiful direct line on the Cenotaph. Beforehand there seemed to be a blank section above an obvious spire which they hoped to pass with help of aiding techniques. It turned out it was impassable without drilling an exceptional amount of bolts or rivets. The unfinished route was called Disappointment Pleasure (600m UIAA VII). The first 250 meters of the route consisted of very bad quality gneiss. Especially the retreat through this left leaning corner turned out to be heinous and quite dangerous.
The other team, G. Hoekstra and M. Fickweiler, returned from the inaccessible Shark Tooth to find a big-wall objective on the main head wall of The Cenotaph. But due to the bad rock quality they decide to go for an alpine style free ascent instead. Fickweiler & Hoekstra climbed the first 5 pitches of Disappointment Pleasure and they established an abseil station for a safer return. On August 17 both teams started with a free ascent of The Cenotaph. Fickweiler & Hoekstra started of first and climbed a line of least resistance. They called their route First Ascent Route (900m UIAA VII). Staleman & de Jonge took a more direct line and joined the last few pitches just climbed by Fickweiler and Hoekstra arriving one our later on the summit. They called their route Controversy (900m UIAA VII).
On August 25 Staleman & de Jonge climbed a 2000 m high mountain on the eastern side of the Apusinikajik glacier. Expecting an easy ascent of the unclimbed mountain they decided to take only the bare minimum; one pair of crampons, one ice-axe, one rope and a few cams and wires. The first 1300 m consisted of easy terrain through a debris slope, with rather big boulders, following 3rd to 4th class terrain up to the shoulder. From here they climbed mixed terrain and firn up to 50 degrees. Having only one pair of crampons and one ice-axe slowed them down considerably. The last 200 m were climbed on (surprisingly) good quality gneiss with difficulties up to French 6a. The last pitch up to the summit was the hardest, 6b+ with minimal protection. The overall alpine grade of the route is regarded TD/TD+.
We named the mountain McDonnell Peak after Gerard McDonnell who tragically died on K2 in 2008. We believe that a person who tries to save the lives of fellow climbers with literally the risk of loosing his own life is a true hero. Only one mountain named after him is not nearly enough to show our respect to such a heroic act of mountaineering comradeship!!
On August 28 Fickweiler en Hoekstra made the first ascent of a 1000m high mountain close to base camp. The whole route was climbed simultaneously up and down. Due to little visibility because of fog covering the mountain the pair made a big cairn on the summit. A few days later when the weather cleared they could check with binoculars that they visited the true summit. They named their route The Small Lion (450m UIAA IV).
Woensdagavond 16 december zal ik (Niek) een lezing geven voor de Utrechtse Studenten Alpen Club (USAC). Het is de eerste lezing die zal worden gegeven over onze succesvolle expeditie in Ren Land, Oost-Groenland. Wil je ook komen, dat kan. De lezing begint om 21hr en is in een zaal in de Florin en Firkin in Utrecht.
Check trouwens de Alpinist website. Een mooi artikel over onze beklimmingen aldaar!!
Dat dingen meestal anders gaan dan van tevoren verwacht of gehoopt blijkt maar weer met het verloop van onze expeditie. En eigenlijk is dat maar goed ook want dat is natuurlijk de hele essentie van het beleven van avontuur. De expeditie is voor Jelle en mij heel succesvol verlopen. Toch zijn we twee weken eerder terug dan gepland. De voornaamste reden hiervoor was toch wel de matige rotskwaliteit en de lage potentie van echte steile wanden. Dit is nou eenmaal een risico dat je loopt als je alleen wat foto's van het gebied hebt tijdens de voorbereiding. Een klein minpunt tijdens de expeditie was toch wel de slechte communicatie. Zo is niet een sms-bericht van ons aangekomen en zijn de pogingen van Arjan om ons een bericht terug te sturen ook nooit aangekomen. Via Martin's blog , met ingesproken voicemails, hebben jullie een beetje kunnen volgen wat hun allemaal gedaan hebben. En nu dan even een beknopt verslag van de ontwikkelingen van Jelle en mij in Groenland:
Jelle heeft net gebeld. Het gaat goed! Jelle en Niek hebben een flinke wandelberg beklommen van 2000 meter die toch meer dan een wandelberg was. Best een uitdaging. Niek en Jelle zijn tevreden en hebben hun doel bereikt. Omdat het weer niet meer zo best is en de beide andere klimmers meer uitdaging verwacht hadden komen de mannen eerder naar huis. Op 3 september vliegen zij om 8 uur plaatselijke tijd weer terug. Op 31 augustus vertrekken zij met de boot. Ze zijn op de hoogte van het feit dat SMSen niet werkt met de Sat. telefoon.
De telefoon verbinding laat nog steeds te wensen over en ik heb zelf al een tijdje geen nieuws van onze Groenlandgangers ontvangen. Het probleem is dat ze nog niet beseffen dat hun smsen naar mij niet aankomen, dat die van mij hen ook niet bereiken en dat ze, om batterijen te sparen de satelliet telefoon uit hebben staan. Niek heeft wel zijn ouders weten te bereiken en van hen kregen we het volgende berichtje:
Beste mensen,
Niek belde net. Het gaat goed met ze, maar de klimavonturen vallen een beetje tegen. Ze hebben, zoals bekend, het hoofddoel, de 900 m hoge pilaar wel beklommen, daar zijn ze heel blij mee, maar na enkele verkenningstochten naar het noorden en het zuiden weinig technisch moeilijke wanden gevonden. Zoals ook al eerder vermeld is een interessante berg door een snelstromende gletsjerrivier niet te bereiken en een veerdienst is er nog niet. Al met al valt het wat tegen wat betreft technisch interessante beklimmingen. Binnenkort gaan ze wel wat minder steile wanden beklimmen. Wij wensen ze ondanks dit toch veel klimplezier en vooral een veilig avontuur. Zachte steen is toch linker dan graniet. Ijsberen waren ze nog niet tegengekomen.
Groeten, Kitty en Job.
Als er iemand een veerboot beschikbaar heeft in de buurt van de Skillebugt dan denk ik dat we wel een paar klimmers blij kunnen maken....
We kregen via het gastenboek nog het volgende berichtje van Jelle's moeder:
Beste mensen,
Jelle heeft net gebeld met de sat. telefoon. Het gaat goed, zoals Martin al vertelde in zijn voicemail hebben zij een berg beklommen. Ze hebben genoeg te eten maar niet overmatig. Dat wordt dus weer volproppen als ze terug komen. Jelle en Niek willen nog graag 2 onbeklommen bergen beklimmen en deze een naam geven. Maar hun doel is al gehaald met de 1e berg. De berg was van erg zachte steen, wat het klimmen niet gemakkelijk maakte.
Fijn te horen dat het goed gaat.
Groet,
Dieke en Erik
Blijkbaar vangen de mannen dus inderdaad te weinig vis en moet er aan die skills nog wat gewerkt worden. Van Martin hoorden we al dat de bergen van gneiss zijn en niet van graniet, wat dus goed overeenkomt met de benaming 'zachte steen' in het berichtje van Jelle. Gisteravond heeft Niek verder nog geprobeerd een berichtje op de voicemail in te spreken, maar na 3 woorden ging de verbinding al verloren. Groenland blijkt dus zelfs met satelliet telefoon een echte uithoek te zijn. Anyways, daar waren ze ook naar op zoek, dus het zal wel goed komen.
Eindelijk, het eerste directe nieuws van Niek en Jelle in Groenland. En wat blijkt, ze hebben nu al een mooie nieuwe route geopend op de pilaar die het hoofddoel was van hun expeditie. De smssen van en naar de satelliet telefoon lijken meestal niet aan te komen en daarom horen we dit pas nu. Niek heeft het volgende voicemail bericht ingesproken:
Hoi, hier Niek vanuit het basiskamp. we zijn heel benieuwd of onze sms-berichten aankomen, aangezien we van Martin hebben gehoord dat een aantal van zijn berichten niet waren doorgekomen. Kun je ons voortaan terug sms-en als je een bericht ontvangt, anders is het moeilijk om te weten of het nieuws doorkomt in Nederland. We hebben de pilaar 14 km stroomopwaarts van de Skillebugt beklommen en een 900 meter lange mooie route geopend. We hopen zo snel mogelijk wat van je te horen. Groeten, Jelle en Niek.
Ik had ze al een keer gesmst omdat ik vermoedde dat er iets mis ging met de berichten. Dat blijkt dus te kloppen en ze hebben duidelijk ook mijn bericht niet gekregen. Vanaf nu communiceren we dus per voicemail.
Goed nieuws van Niek en Jelle. Ze zijn met Martin en Gerke gisteren aangekomen in IJsland, waar ze op werden gewacht door Marianne. Deze oude bekende woont nu in IJsland en heeft de mannen rondgereden en geholpen bij het winkelen. Daar komt een vrouw die ook nog vloeiend ijslands spreekt en de weg weet natuurlijk super van pas. Ze werd dan ook onmiddelijk expeditie prinses gedoopt.
De expeditie maaltijden, besteld bij een IJslandse shop, waren op tijd geleverd en werden dus ook opgehaald. Een supermarkt was goed voor de rest van de proviand. Het was behoorlijk lastig om voor 39 dagen repen en extra ontbijt en maaltijden in te slaan. Hebben we teveel, of redden we het er net mee?
Verder is volgens Niekske de sfeer super en zijn ze 'PSYCHED' en klaar om er tegen aan te gaan.
Een heerlijk gevoel, al onze bagage is ingepakt! Gisteravond hebben we bij mij thuis in Zeist al het klim materiaal, tenten, haken, touwen en kleren uitgezocht. Ik denk dat er op een gegeven moment wel 150 m2 bezaaid lag met spullen.
Naar IJsland mogen we 20 kg per persoon meenemen en de rest hebben Jelle en Gerke vanmorgen naar de cargo in Hoofddorp gebracht. Voor nu alleen de laatste prullaria voor in de handbagage en heerlijk achterover leunen. We hebben er onwijs veel zin in. Een klein nadeeltje: donderdag wordt het 28 graden, staan we daar op Schiphol met onze d-schoenen, gore-tex jassen en donsjacks aan. We vragen wel of de airco wat hoger mag in het vliegtuig :).
Volgende week donderdag (6 augustus) vertrekken we dan eindelijk naar Reykjavik. In Reykjavik hebben we een dag om onze proviand voor de 6 weken durende expeditie in te slaan. We hebben er voor gekozen onze proviand in IJsland in te slaan om zo extra cargo kosten te besparen.Zaterdag 8 augustus vliegen we 's ochtends vroeg naar Constable Point aan de monding van het Scoresbysund Fjord. Hier pakken we twee boten die ons 250 km het fjord in varen en ons af zetten aan de voet van de gletsjer.
Deze week is het nog een hoop geregel. Zo worden nog de laatse klim materialen en EHBO ingekocht en is de satelliet telefoon besteld door de CEAT, NKBV.
Ook heeft Rene van Klimmuur Utrecht, ter ondersteuning, 100 m prusik touw cadeau gedaan. Dit kunnen we heel mooi gebruiken om standplaatsen in te richten en abseils te maken. Rene bedankt!!!
Goed nieuws van Niek en Jelle. Ze zijn hard aan het trainen voor hun Groenland expeditie. In de omgeving van Chamonix hebben ze de afgelopen week een paar mooie routes geklommen:
- L'Eau Rance d'arabie op de Pilier rouge de Blaitiere
- Maillon Manquant op de Aiguille du Peigne
- De Gervasutti Peiler op de Mt Blanc du Tacul
Jelle heeft in de tijd daarvoor tijdens Alpien+ ook nog een 300 m lange nieuwe route (6b+ A1) geopend met Michael v Geemen en Dennis v Hoek. Vooralsnog heeft het beestje nog geen naam.
De start van de expeditie begint te naderen, nog een paar dagen werken en dan 2 weken op training in de Alpen. Hopelijk zijn de condities goed, is het weer grand beau en kunnen we nog een paar mooie lange routes klimmen.
Inmiddels ben ik druk aan het mailen met een
outdoor shop in IJsland om 64 2-persoons expeditiie maaltijden, 122 expeditie ontbijt en 65 noten-mix zakken te bestellen.We kiezen er voor het eten in IJsland te bestellen omdat dat ons een hoop cargo kosten scheelt.
Ook goed nieuws van Lowland. Ze zijn bereid onze expeditie te steunen waardoor we tegen een zeer gunstige prijs een mooie tent kunnen kopen.
Een paar weken geleden zijn Jelle en ik in Chamonix geweest om te trainen voor de aankomende expeditie. Ons doel was een lange, grote route en het liefst een klassieker. Met lange routes wil je toch eigenlijk wel dat de condities in de route optimaal zijn, en dat is nou juist vaak het probleem. Vaak ligt er teveel sneeuw, is het te koud, teveel wind, lawinegevaar of is het juist te warm voor een bepaalde route.
In Chamonix was het heerlijk weer, er stond een warme f?hn wind en er lag super veel sneeuw. Zou de Frendo pijler in conditie zijn....? Uhm..nee.....
Martin Fickweiler, een van onze expeditie genoten, houdt sinds kort een eigen
weblog
bij. Hopelijk houd hij het deze aankomende drie weken ook een beetje bij aangezien hij dan in Yosemite, USA, vertoeft. Martin is een solo-beklimming van El Capitan van plan. Welke route hij wil beklimmen is nog niet bekend. Hopelijk is hij tijdens z'n solo poging nog een beetje te volgen op
www.elcapreport.com
Vandaag, tussen 12 en 13 hr, was ik te gast bij het locale radio station van Schouwen-Duiveland in het programma
'Zijn of niet zijn'.
Het programma stond in het teken van het festival Giro de ZZ dat over twee weken op Schouwen-Duiveland plaats vindt.
Het was er erg gezellig en ik hoop dat het een beetje leuk was om te luisteren. Nou kan ik me voorstellen dat jullie niet de hele dag zitten te luisteren naar radio Schouwen-Duiveland. Daarom wordt de uitzending herhaald op aankomende dinsdagavond van 19 tot 20 hr op 107.1 FM of je kan hem gewoon gelijk
hier
luisteren.
Afgelopen 2 weken werd er hard getrained door het Oost-Groenland team. Jelle en Niek klommen samen de 1200 meter hoge Frendo pijler. Niek beschreef de condities als "slush-puppy paradise". De gehele route werden de stijgijzers niet uitgedaan.
Verder werd ook nog de Voie Contamine/Vaucher op de Aig de Peigne geklommen.
Vanavond om ongeveer 20:45 zullen Jelle Staleman en Niek de Jonge te horen zijn op bij BNN Today op Radio 1. Zij zullen praten over hun geplande expeditie naar Groenlands Graniet. De vraag is: 'Wat doe je als bergbeklimmer als je de standaard klimroutes saai vindt?' Juist ja, nieuwe openen. Luisteren dus!
