Afgelopen weekend hebben Michael en ik een nieuwe route geopend in het Duitse klimgebied Ettringen.
De route is geopend op de Dreikönigswand in de sector Lonnenloch. De route moet volledig zelf afgezekerd worden, is ongeveer 20 m lang, heeft een geschatte moeilijkheid van 6+ / 7- en luistert naar de naam "Living Natural".
Nu Arjan alleen thuis zit en alle andere dissidents druk in de Alpen bezig zijn en geen stukjes schrijven is het een mooi moment voor mij om er nog een extra stukje uit te gooien voordat ik Chamonix ga verlaten. Ik kwam naar Cham met het idee dat ik ging wonen in een buitensport paradijs en dat is ook zo! Maar er is zoveel te doen en zo weinig tijd (zeker als je ook moet afstuderen). Dus ondanks dat ik graag wilde downhillbiken, kwam het er niet van, tot gisteren! Mijn vriend Douglas wist hoe graag ik wilde downhillen en hij had een extra fiets geregeld. Al jaren wordt er veel gedownhilld in Cham, maar sinds kort is er ook een nieuw bikepark met wat mooie parcours geopend onder de Index en Flegere lift. Ik had ze al een paar keer bekeken vanuit de lift en elke keer was ik jaloers op de fietsers onder mij.
- Venose AR 2010 (VAR) Team Falke Sportswear training-
Door: Wodi (team Falke Sportswear)
Op vrijdagmiddag spreken Ton en ik af om te carpoolen, onderweg pikken we Sophia nog op en aan het begin van de avond komen we aan in Friesland. Onderweg zit de sfeer er al snel goed in en krijgen we Ton zover om de verkeersregels te overtreden en over een afgesloten weg te rijden. Bij Fokko wacht er een waar koningsmaal op ons, waarna we nog het een en ander overleggen voor onze training en voor het WK. Rond 01.00 liggen we dan op één oor.
Ik weet niet precies waarom, maar afgelopen week moest ik opeens aan de film denken die ik vorig jaar gezien heb. Het was op het EOFT (European Outdoor Film Festival) waar het altijd genieten is van de mooie beelden met daaronder goede muziek.
Ik geef geen uitleg, kijk maar gewoon voor jezelf :) Voor de volgende editie (10e alweer) van de EOFT moeten we nog even wachten tot oktober.... genoeg tijd om zelf nog even een inzendig in elkaar te flanzen, toch??
Er komt een mailtje binnen of ik mee wil doen aan Utrecht-Freyr, de wielerklassieker naar de oefenrotsen in Belgie. Een mooie tocht, maar ik ben geen wielrenner, dus een orgineler voertuig moet toch te vinden zijn. Ik begin dan ook maar het internet af te struinen naar rare fietsen. Uiteindelijk vind ik een mooi plaatje, wat haalbaar lijkt. Ik mail het plaatje door naar m'n oudhuisgenoot Rob, die meteen toehapt. Echter kan hij niet meedoen, hij moet werken, maar hij wil hem wel met mij bouwen. Dus besluit ik met een oude UF veteraan de race aan te gaan, op een wel heel mooi apperaat.
De meeste mensen hebben de zomer al in de bol. Toch willen we je nog even de ijskoude ijsrillingen over je rug laten lopen en je meenmen naar afgelopen winter. Eind april klommen, Sil, Maarten en ik de namelijk de Pitztaler Eisexpress. Achter elkaar aan stormden we over de rij van ijs- en firnwanden. Blank ijs, firn, losse poedersneeuw tot aan je heupen. Sporen, wisselen, beuken, graven skien, graatje, technisch gepiel weer wat blankijs en verder en verder en verder. Fantastisch om dit met twee zulke goede vrienden te doen. Maarten maakt hiervan een weergaloos videoverslag. Kijk, ril en huiver.
